თუ საფრანგეთსა და გერმანიაში რადიკალური მემარჯვენე ძალები ხელისუფლებაში მოვლენ და მათი პოლიტიკა უკრაინის მხარდაჭერის შემცირებასა და რუსეთთან დაახლოებას დაეფუძნება, ეს ივანიშვილის ხელისუფლებისთვის ხელსაყრელ საერთაშორისო გარემოს შექმნის, თუმცა შედეგი დამოკიდებული იქნება როგორც დასავლეთის რეაქციაზე, ისე საქართველოს საზოგადოების წინააღმდეგობაზე.
ყველაზე მოსალოდნელი შედეგები ასეთია:
- დასავლეთის ზეწოლის შესუსტება: თუ ევროკავშირის წამყვანი ქვეყნები დემოკრატიის დარღვევებზე ნაკლებად მკაცრი გახდებიან, ხელისუფლებას ოპოზიციის, მედიისა და სამოქალაქო საზოგადოების წინააღმდეგ მოქმედება გაუადვილდება.
- რუსეთის გავლენის ზრდა: უკრაინის მხარდაჭერის შემცირება და რუსეთთან „მოლაპარაკების“ პოლიტიკა გააძლიერებს მოსკოვის პოზიციებს. საქართველო შესაძლოა უფრო მეტად აღმოჩნდეს რუსეთის ეკონომიკურ, საინფორმაციო და პოლიტიკურ ორბიტაზე.
- ევროპული ინტეგრაციის შეფერხება: ევროკავშირის შიგნით რადიკალური ძალების გაძლიერება საქართველოსთვის წევრობის პერსპექტივას არ გააუქმებს, მაგრამ შეამცირებს ევროკავშირის ერთიანობასა და გაფართოების პოლიტიკურ მოტივაციას. ეს ხელისუფლებას მისცემს საშუალებას, ევროპული კურსის შეფერხება გარე მიზეზებით გაამართლოს.
- შიდა ავტორიტარიზმის გაღრმავება: ძალაუფლების კონცენტრაცია, სასამართლოზე კონტროლი, საარჩევნო წესების მანიპულირება, კრიტიკული მედიის შეზღუდვა და არასამთავრობო სექტორის დევნა შეიძლება კიდევ უფრო გაძლიერდეს.
ხოლო საქართველოსთვის ყველაზე მძიმე სცენარი იქნება:
- დასავლეთთან პოლიტიკური დაშორება;
- ივანიშვილის ხელისუფლების მეტი თავისუფლება;
- ავტორიტარული სისტემის გამყარება-ჩაბეტონება;
- რუსეთზე ეკონომიკური და საინფორმაციო დამოკიდებულების ზრდა;
- ოკუპაციის საკითხის საერთაშორისო დღის წესრიგიდან გაქრობა;
- არჩევნების ფორმალურ პროცედურად ქცევა;
- პოლიტიკური ემიგრაციისა და ახალგაზრდების ქვეყნიდან გადინების გაძლიერება;
- საზოგადოების შიშზე, დაპირისპირებასა და პროპაგანდაზე დაფუძნებული მართვა.
შეფასების სახით: დასავლეთში რადიკალური ძალების ხელისუფლებაში მოსვლა ივანიშვილის რეჟიმს ნამდვილად შეუქმნის ხელსაყრელ პირობებს ავტორიტარიზმის გასაღრმავებლად, მაგრამ „ჩაბეტონება“ მხოლოდ მაშინ გახდება შესაძლებელი, თუ საქართველოში ინსტიტუტები საბოლოოდ დაექვემდებარება ერთ ძალას, საზოგადოება დაიშლება და დასავლეთი რეალურ ზეწოლას შეწყვეტს. საქართველოსთვის არჩევანი იქნება არა უბრალოდ პროევროპულ და პრორუსულ პოლიტიკას შორის, არამედ ღია, კონკურენტულ სახელმწიფოსა და ჩაკეტილ, კონტროლირებად რეჟიმს შორის.
ზოგიერთი ბოლო ანალიზი საქართველოს უკვე „ერთპარტიული დიქტატურის“ კონსოლიდაციის ზღვარზე მყოფ ქვეყნად აფასებს, დემოკრატიული უკუსვლის, სამოქალაქო საზოგადოების შეზღუდვისა და პოლიტიკური ოპოზიციის წინააღმდეგ რეპრესიული კანონმდებლობის გამო.
ხოლო ყველაზე დიდი საფრთხე საქართველოსთვის არის არა მხოლოდ „რუსეთის გავლენა“, არამედ დასავლეთის დასუსტება. თუ ევროკავშირი და აშშ დემოკრატიის დაცვისა და რუსეთის შეკავების ერთიან პოლიტიკას შეინარჩუნებენ, ივანიშვილის რეჟიმის სრული ავტორიტარული კონსოლიდაცია გაცილებით რთული იქნება. თუ დასავლეთი დაიშალა — მისი შესაძლებლობები მკვეთრად იზრდება.
და რა შეიძლება მოხდეს მსოფლიოში?
ეს უკვე უფრო დიდი გეოპოლიტიკური ცვლილების ნაწილი იქნება:
- რუსეთის ავტორიტარული/ნაციონალისტური ძალების გაძლიერება ევროპაში
- აშშ-ის შესაძლო იზოლაციონიზმი და დასავლეთის ერთიანობის შესუსტება.
რუსეთისთვის იდეალური სცენარია არა აუცილებლად მთელი ევროპის დაპყრობა, არამედ ევროპის ერთმანეთთან დაპირისპირება — გერმანია ერთ პოზიციაზე, საფრანგეთი მეორეზე, აღმოსავლეთ ევროპა მესამეზე, ხოლო აშშ ნაკლებად ჩართული.
ეს შეამცირებს რუსეთის შეკავების უნარს და გააძლიერებს სხვა ავტორიტარული სახელმწიფოების მათ შორის ჩინეთის გეოპოლიტიკურ შესაძლებლობებს.
